dzięki Moggi...

„-dzięki Moggi.
-tak Ci źle jako Interiście przez Calciopoli?”

Wkrótce po wykryciu największej afery korupcyjnej w historii Serie A nastąpił paradoksalny zwrot myślowy u większości komentatorów tej sprawy, zarówno wśród zwykłych fanów, jak i dziennikarzy sportowych. Sukcesy Interu, które bardzo szybko wyrosły po tamtych wydarzeniach jeszcze długo bywały deprecjonowane. Uwaga piłkarskiego świata siłą rzeczy, gdy zwracała się na Półwysep Apeniński, zwracała się na Inter. Wówczas szermowano hasłami: „Inter nigdy nie zdobyłby scudetto, gdyby nie calciopoli”, „Inter zdobył czternaste scudetto przy zielonym stoliku” i tym podobne. Nagle to nasz klub stał się tym złym, który zwycięża, a nie jest najlepszy. Gdy słuchałem tych opinii, miałem wrażenie podobne do tego, jak gdyby zarzucano całej jedenastce Nerazzurri stosowanie dopingu.

Mamy dziś rok 2011. Inter dopiero co odniósł epokowe dla Włoch sukcesy, ale Serie A straciło jedno miejsce w LM na rzecz Bundesligi, występy pozostałych klubów w Europie to mniej więcej regularne pasmo słabych spektakli, po których trzaska się drzwiami teatru, a sytuacji z roku 2003, gdzie w półfinale Champions League grały 3 drużyny z Włoch, trudno w najbliższych latach oczekiwać.

Kto jest winny? Inter?

Gdyby zadano mi pytanie, czy źle mi jako Interiście z calciopoli, odpowiedziałbym: źle. Źle mi było z tym, że przez parę lat ja i tysiące fanów calcio na świecie byliśmy przez pewną grupę ludzi związanych z ukaranymi klubami oszukiwani w najgorszy z możliwych sposobów. Duch rywalizacji w tak wspaniałej niegdyś lidze był z premedytacją wypaczany. Czy Inter nie zdominowałby Serie A gdyby nie calciopoli? Z pewnością w czystej rywalizacji zdobyłby czternaste scudetto jak i następne, epoka Mancio zwiastowała progres i sukcesy nastąpiłyby prędzej czy później, choć może nie aż tak szybko. Tymczasem poziom ligi rzeczywiście nieco spadł, ten typowy włoski duch piłki wieje słabiej niż kiedyś. Prestiż Serie A to prestiż Interu i na pewno nie jest dobrze dla nas, jeśli liga traci na sile. A fakt calciopoli (nie fakt jej wykrycia) jest dla piłki nożnej i ducha fair play wydarzeniem tragicznym i zawsze nim będzie. Drobne wspomnienie sprzed ośmiu, dziewięciu lat. Jako dziecko biegałem sobie po podwórku w koszulce z napisem „VIERI”, a moi sąsiedzi z „DEL PIERO”, „INZAGHI”, „TOTTI”. Dziś patrzę na „Messi”, „C. Ronaldo” itp. i myślę sobie: wolałem tamte.

Na koniec rzucam ironiczne „dzięki Moggi”…