Trener

9 czerwca 2025 roku trenerem Interu został Cristian Chivu. 

Urodzony 26 października 1980 roku w Reșițy, mieście w Rumunii liczącym około 80 tysięcy mieszkańców, Chivu już od najmłodszych lat odkrywał, jak ważna jest dyscyplina w dążeniu do sukcesu w świecie piłki nożnej. Futbol towarzyszył mu od dzieciństwa. Cristian podążał śladami swojego ojca, Mircei, byłego piłkarza i pierwszego trenera syna w drużynach młodzieżowych CSM Reșița. Przed nim była długa droga, bez żadnej taryfy ulgowej. Silna więź z ojcem miała ogromne znaczenie i nauczyła Chivu wartości poświęcenia oraz ambicji. Cristian początkowo grał jako napastnik, a w razie potrzeby występował również jako ofensywny pomocnik. Dysponował dobrymi umiejętnościami technicznymi, dzięki czemu zadebiutował w pierwszej drużynie już w wieku 17 lat, na stadionie, który dziś nosi imię jego ojca, Mircei. W 1998 roku przeniósł się do Universitatei Craiova, a następnie zwrócił na siebie uwagę skauta Ajaksu Amsterdam. W lipcu 1999 roku dołączył do holenderskiego klubu.

Cristian był już wtedy obrońcą, który mógł również występować na boku defensywy, ale to właśnie w Holandii przeszedł pełną przemianę. W Ajaksie doskonalił technikę, a przede wszystkim rozwijał swoje piłkarskie myślenie. Klub stał się dla niego prawdziwą szkołą futbolu, idealną dla młodego zawodnika, który szybko piął się po szczeblach kariery. W 2001 roku Chivu został najmłodszym kapitanem w historii Ajaksu – opaskę taką mógł otrzymać tylko piłkarz o wyjątkowo silnej osobowości. W Amsterdamie zdobył mistrzostwo Holandii, Puchar Holandii oraz Superpuchar Holandii. Po czterech latach i 142 występach w 2003 roku przeniósł się do Włoch, gdzie dołączył do Romy. Rumun spędził w stolicy Włoch cztery sezony, zdobywając Puchar Włoch. Potem nastąpił przełomowy moment: w 2007 roku trafił do Interu, a jego życie zmieniło się na zawsze.

W ciągu siedmiu lat, podczas których Chivu występował w barwach Interu, wydarzyło się coś, co najlepiej pokazuje jego więź z klubem i kibicami. To wydarzenie mówi więcej niż wszystkie sukcesy, trofea, 169 występów i trzy gole zdobyte w czarno-niebieskiej koszulce. 24 marca 2010 roku, zaledwie 77 dni po tym, jak doznał straszliwego złamania czaszki w meczu z Chievo w Weronie, Chivu wrócił na boisko, zakładając specjalny kask ochronny. Był to dla Cristiana symboliczny nowy początek. Kilka miesięcy wcześniej jego kariera, a nawet coś znacznie ważniejszego, znalazły się w poważnym niebezpieczeństwie.

Powrót obrońcy został przywitany owacją na stojąco przez kibiców Interu już po jego pierwszym, niegroźnym uderzeniu głową. Były to emocje trudne do opisania dla samego Cristiana. Od tamtej chwili aż do końca kariery grał w ochronnym kasku, zdejmując go jedynie podczas świętowania kolejnych sukcesów i zdobytych trofeów. W barwach Interu zdobył łącznie trzy mistrzostwa Włoch (Scudetto), dwa Puchary Włoch, dwa Superpuchary Włoch, Klubowe Mistrzostwo Świata oraz Ligę Mistrzów w sezonie 2009/2010.

Chivu był również filarem reprezentacji Rumunii i jej kapitanem. W narodowych barwach rozegrał 75 spotkań, uczestnicząc między innymi w mistrzostwach Europy w 2000 i 2008 roku. W 2014 roku zakończył swoją pierwszą przygodę z Interem i zawiesił buty na kołku, kończąc karierę piłkarską. Wtedy rozpoczął się kolejny rozdział jego historii związanej z czarno-niebieskimi barwami. W 2018 roku Cristian postawił pierwsze kroki w roli trenera, dołączając do sztabu szkoleniowego akademii młodzieżowej Interu. Przygodę trenerską rozpoczął od drużyny do lat 14, a następnie prowadził zespoły do lat 17 i 18. Latem 2021 roku objął stanowisko trenera drużyny Primavery, czyli młodzieżowego zespołu Interu. Było to ważne i ekscytujące wyzwanie dla tak ambitnego człowieka jak on.

Już w pierwszym sezonie zdobył wspaniałe mistrzostwo Włoch Primavery – dziesiąty tytuł w historii młodzieżowej drużyny Interu. Po zakończeniu sezonu 2023/2024 opuścił klub. W lutym 2025 roku pojawiła się szansa na objęcie pierwszej drużyny seniorskiej. Cristian otrzymał propozycję z Parmy, która potrzebowała trenera zdolnego utrzymać zespół w Serie A w sezonie 2024/2025. Zadanie zakończyło się sukcesem: w 13 meczach drużyna z regionu Emilia-Romania zdobyła 16 punktów i zapewniła sobie utrzymanie w najwyższej klasie rozgrywkowej.

Sezon 2025/26 był jego pierwszym pełnym sezonem w roli głównego trenera dorosłej drużyny i pierwszym sezonem w roli szkoleniowca Interu. Dowodzona przez rumuńskiego trenera drużyna zdominowała krajowe podwórko i po raz pierwszy od sezonu 2009/10 zdobyła krajowy dublet - Scudetto i Puchar Włoch.