Corriere dello Sport wystawiła oceny z ich uzasadnieniami piłkarzom oraz trenerowi Interu po wczorajszym wygranym spotkaniu z Juventusem. Dziennikarze najwyższą notę przyznali Hakanowi Calhanoglu.
Simone Inzaghi – 7.5
Cała różnica techniczna widoczna od początku sezonu stała się dla rywali przytłaczająca w tym meczu. Skończyło się tylko na 1-0 powodu sprawności Szczęsnego. Juve popełniło wiele błędów w swoim polu karnym. Gra toczyła się pięknie, a teraz jego rozpędzona drużyna jest bliska zdobycia Scudetto. Simone na Olipmico zasiądzie na trybunach z powodu kary w meczu z Juventusem.
Sommer – 6
Spędza spokojny wieczór. Zajmuje się tylko wydawaniem poleceń. Brak jakiś spektakularnych interwencji.
Pavard – 7
Elegancki, ale przede wszystkim konkretny i nienaganny technicznie. Inzaghi wystawia go na prawej stronie trzyosobowej defensywy, ale w rzeczywistości Francuz gra jak klasyczny boczny obrońca w czteroosobowym bloku defensywnym. Dzięki temu może atakować częściej niż Darmian. Wśród jego zasług, których miał wiele, jest również próba strzału nożycami, choć niecelna, która prowadzi do samobójczej bramki Gattiego.
Acerbi – 6.5
Zawsze pewny w środku obrony. Vlahovic nie sprawił mu żadnego kłopotu.
Bastoni – 6.5
Szedł rzadziej do przodu w porównaniu do Pavarda, ale kiedy to robił był jednym z największych kłopotów defensywy Juve. Z tyłu miał tylko kilka zmartwień. Kilka groźnych sytuacji, w których musiał interweniować.
Darmian – 6
Nie wywiera większego nacisku, ale jest zawsze tam, gdzie powinien być. Nigdy nie zszedł ze swojej pozycji.
Dumfries – 6.5
W defensywie musiał sobie radzić z ofensywą Juve, która po jego stronie niewiele zrobiła, m.in. dzięki niemu. Kiedy rozpędził się mógł zaliczyć asystę na 2-0, ale jego podanie zmarnował Arnautovic.
Barella – 7
Holuje mniej piłek niż zwykle, ale kiedy już to robił dawał wykazywać się Szczęsnemu, który odbiera mu gola. Z drugiej strony zagrał wiele piłek i robił to dobrze. Dobrze dogadywał się z Hakanem.
Calhanoglu – 8
Jest ucztą dla oczów Inzaghiego, a także dla Montelli (obecny trener reprezentacji Turcji), który był na trybunach San Siro. Rozegrał wspaniały mecz, bezbłędny i pełen pomysłów. Jego najpiękniejszym zagraniem było 50 metrowe podatnie do Dimarco, który następnie wystawił piłkę Thuramowi. Potwierdza swoją opinię o najlepszym rozgrywającym w Serie A. Może zostać najlepszym rozgrywającym w najbliższych Mistrzostw Europy.
Mkhitaryan - 6,5
Wykonał dużo pracy. Dużo rzeczy zrobił dobrze. Brakuje mu jedynie asyst odpowiadających jego jakości w grze.
Dimarco – 7
Wyraźnie wygrywał pojedynki z Cambiaso. Cały czas utrzymywał presję na rywalach. Zawsze na najwyższych obrotach. Utrzymywał tempo przez cały występ. Kiedy może dośrodkować zawsze wie jak i gdzie posłać piłkę. Wydawał się nie do zatrzymania w niektórych momentach.
Carlos Augusto – 6
Miał około 20 minut na zamknięcie lewej strony boiska. Z tego zadania wywiązuje się dobrze.
Thuram – 6.5
To nie wydawał się jego wieczór. Najpierw zostaje uprzedzony przez Bremera, który wybija mu piłkę z przed nogi, a następnie Danilo zatrzymuje go, gdy jest sam przed Szczęsnym. W odpowiednim momencie umieścił głowę przed Gattim i z jego pomocą piłka wpadła do siatki Juve. Otrzymał głupią żółtą kartkę za zbyt powolne opuszczenie boiska przy zmianie.
Arnautovic – 5.5
Inzaghi wpuszcza go na boisko, bo ten dzięki swojej technice potrafi utrzymać się przy piłce. Zmarnował sytuację do zdobycia bramki na 2-0 po podaniu od Dumfriesa.
Lautaro – 6
Rzadko widać go na boisku. W polu karnym w przeciwieństwie do całego sezonu nie jest zabójczo skuteczny. W każdym razie sama jego obecność w polu karnym budziła strach w obrońcach Juventusu
.
Komentarze (15)
Połowa w/w zawodników jest pozyskana za darmo, albo za jakieś ochłapy w porównaniu do ich obecnej wartości
Jego podanie do Dimarco dzisiaj chyba z 20 razy obejrzałem.
Pavard od razu po Hakanie najlepszy.
Skriniar miał wielki wpływ na rozwój Interu w poprzednich latach. W defensywie to był fenomenalny obrońca, ale był zbyt różny od Bastoniego, który świetnie operuje piłką i oskrzydla akcje. Ktoś taki na PŚO jak Pavard pozwolił nam wrzucić wyższy bieg w ofensywie. Charakterystyka każdego piłkarza na swojej pozycji jest idealnie dopasowana do standardów 3-5-2, dlatego jesteśmy solidni w obronie i nieprzewidywalni w ataku. Majstersztyk Marotty i Inzaghiego.
wydawało mi się, że jednak Miki był najlepszy, dużo cennych powrotów/odbiorów