Na naszego konkursowego maila dotarła druga praca, zatytułowana "Przed nami długa droga". Jej autorem jest Balcer566.
Kibicem Interu jestem od niedawna (rok 2009), więc śmiało można stwierdzić, że jestem „świeży”. Dzięki tej niedługiej przygodzie z kibicowaniem Nerazzurrim mam doskonałą świadomość jak szybko klub ze światowego topu zamienił się w średniaka ligi włoskiej. Nam kibicom sezon 2014/2015 przyniósł wiele emocji zarówno tych dobrych jak i tych gorszych. Pierwszy mecz z Torino zremisowany. Drugi wygrany wysoko z Sassuolo, tutaj raczej nikt nie był zdziwiony, ponieważ już w zeszłym sezonie Inter pokonał rywali dokładnie z takim samym wynikiem jak w tym roku. W późniejszych meczach sezonu 2014/2015 forma naszych piłkarzy nie zwiastowała udanego sezonu. W roku 2014 nowego sezonu zostało rozegranych 16 kolejek z czego czarno-niebiescy wygrali 5 razy, 6 razy zremisowali, natomiast 5 razy zanotowali porażkę, a to wszystko z bilansem bramek 25-23. W międzyczasie do klubu powrócił były trener Nerazzurich Roberto Mancini. Od jego pobytu do rozpoczęcia roku 2015 Inter wygrał 1 raz, natomiast zremisował 2 razy, tyle samo też przegrał, a bilans bramek wynosił wówczas 8-9. Wkrótce po tym rozpoczęło się pierwsze okienko transferowe wraz z nowym szkoleniowcem. Najciekawszymi transferami było zdecydowanie pojawienie się Lukasa Podolskiego oraz Xherdana Shaqiriego. Wraz z pojawieniem się Niemca i Szwajcara kibice zaczeli nabierać optymizmu, że ten sezon jest jeszcze do uratowania. Jak potoczyły się dalsze losy niestety każdy wie. Shaqiri nie dostawał zbyt wielu szans do gry od pierwszej minuty (co mnie osobiście dziwi), gdy chłopak wchodził z ławki rezerwowych na murawę miał swoje przebłyski. Jeden moment z nim utkwił mi wyjątkowo w pamięci. Rozgrywane były derby Mediolanu, Szwajcar wykonując rzut rożny prawie wkręcił piłkę do bramki Diego Lopeza. Z kolei Podolski otrzymywał szansę gry w podstawowej jedenastce, ale niestety formą nie grzeszył i tak w 17 występach trafił do bramki jedynie raz.
Do drużyny Nerrazzurich przyszły także inne osoby, takie jak Brozović oraz Santon. Pierwszy z nich już w pierwszym swoim meczu zasłużył sobie na gratulacje od kibiców, niestety równie szybko zgasł co zaistniał, wraz z kolejnymi meczami nie prezentował takich umiejętności jak w pierwszym spotkaniu. Santon nie dostał zbyt wielu szans na grę, specjalnie nie błyszczał, ale z pewnością radził sobie lepiej niż połowa obecnych obrońców. Przez resztę sezonu gra Interu nie różniła się niczym od wcześniejszej części. Pod koniec istniała szansa aby gracze Nerazzurich zanotowali miejsce pozwalające im grać w Elimacjach do Ligi Europejskiej. Niestety szansę tę utracili na rzecz Sampdorii. Z dosyć niedawnych informacji dowiedzieliśmy się jednak iż Inter ma szansę zagrać w kwalifikacjach, ponieważ badana jest sprawa ustawiania meczów w których uczestniczyła Sampdoria. Większość kibiców zarówno jak i piłkarzy wolałaby, aby gracze czarno-niebieskich nie dostali takiej szansy. Ta decyzja nie powinna nikogo dziwić, patrząc na niedawno zakończony sezon Inter w Lidze Europejskiej długo by nie wytrzymał. Drugim minusem takiej możliwości byłby zapewne wstyd dla nas kibiców. Przecież nikt nie chciałby spotkać się z drwinami od innych kibiców, że Inter sam nie potrafi wywalczyć miejsca gwarantujące nam Ligę Europejską, tylko potrzebuj być przepychany. Jednak z drugiej strony gdyby Inter otrzymał szansę powalczenia w elminacjach, zarząd w końcu może ogarnąłby się w sprawie transferów. Bo jak do tej pory nie zmierza to w dobrym kierunku.
Podsumowując, sezon 2014/2015 po przeprowadzonych transferach już na początku sezonu zwiastował to, że w końcu Inter może coś ugrać w tym roku nie tylko na ligowym podwórku, ale także w Europie. Jak Inter radził sobie w Europie? W grupie nie błyszczeli, co prawda można ich pochwalić za brak przegranej, ale patrząc na to z kim w grupie się znaleźli, powinni wygrać spokojnie wszystkie swoje mecze. Wychodząc z grupy w 1/16 trafił na Celtic. Większość kibiców widząc grę celtów w Elminacjach do Ligi Mistrzów z Legią spodziewała się gładkiej wygranej mediolańczyków w starciu ze szkotami. Niestety rzeczywistość okazała się zupełnie inna, Nerrazzuri męczyli się w pierwszym meczu w którym do przerwy prowadzili 3-2, ale ostatecznie szkoci w końcowych minutach meczu doprowadzili do wyrównania. Drugi mecz to także męczarnia, ale tym razem to Inter zdobył gola w ostatnich minutach, co pozwoliło im na awans. W 1/8 zespół trafił na Wolfsburg, który rozgrywał fantastyczny sezon. Niestety Inter nie potrafił ich powstrzymać i tak zakończł swoją przygodę w Europejskim Pucharze. Jednym z plusów tego sezonu była z pewnością dyspozycja Mauro Icardiego oraz to, że zdobył złotego buta. Na plus sezon zaliczł także Samir Handanović, który nie pierwszy raz ratował zespół, aby ten nie zanotował dolnego miejsca tabeli. Na plus zasługują też takie osoby jak Shaqiri oraz Hernanes. Co prawda nie byli gwiazdami sezonu, ale swoją dobrą grą często wspomagali kolegów z drużyny. Plus to także Gnoukouri, który mimo młodego wieku, pokazał, że nie boi się presji jaka na nim ciąży. Z pewnością reprezentant Wybrzeża Kości Słoniowej jest jednym z większych zaskoczeń sezonu. Jego nazwisko przeciętnemu kibicowi nie mówiło nic, dopóki nie zobaczył ja gra. Z kolei na minus powinno zaliczyć się dołączenie do drużyny Nerazzurich Vidića, co prawda dołączył do klubu za darmo, ale na nieszczęście Interu nie prezentował swoich umiejętności z Manchesteru United. Natomiast na największy minus zasłużył zdecydowanie nasz obecny kapitan, Ranocchia. Danie kapitańskiej opaski temu zawodnikowi jest głupotą. „Człowiek pomyłka” każdą swoją interwencją potwierdza to, że nie zasłużył na taką odpowiedzialność. Dla niego widzę dwie opcje albo zrzecze się opaski, albo w końcu naprawdę weźmie się w garść i zacznie ciężej trenować. Ale o grze żaby jak i poprzednim sezonie trzeba zapomnieć, ponieważ zbliża się nowy sezon, a wraz z nim nowe nadzieje i mnóstwo emocji. Jak wiadomo, rozpoczęcie sezonu poprzedza okienko transferowe. Codziennie czyta się plotki kim Inter jest zainteresowany, niestety połowa z nich to albo plotki, albo niemożliwe do zrealizowania transfery. Na chwilę obecną z plotek można wyczytać, że klub szuka bardziej napastników, czy pomocników zamiast obrońców. Czyli na pozycję na którą potrzbujemy największych wzmocnień znowu nikt nie przyjdzie. Nie oszukując się jeśli kupimy choć jedno znane nazwisko to będzie szczyt możliwości naszego zarządu. Moim zdaniem zarząd Interu powienien skupić się na zawodnikach z ligowego podwórka, tacy zawodnicy są ograni, wiedzą kto jaki styl gry preferuje. Do stracenia nie mamy nic, ponieważ i tak w Lidze Mistrzów nie gramy, a tak możemy zwiększyć swoje szanse, aby zagrać w niej za rok. Priorytetem powinien być Berardi, chłopak jest młody, ograny w Serie A i przede wszystkim ma patent na Milan. Jeśli szukamy napastnika powinniśmy ściągnąć Mario Balotellego, każdy wie, że chłopak zdecydowanie zaliczył słaby sezon w Liverpoolu, ale myślę, że w Interze by się odbudował. Poza tym jeśli zanotował słaby sezon, jego wartość rynkowa zmniejszyła się, więc to zarząd mógłby wykorzystać. W mediolańskiej drużynie powinien pojawić się też jakiś doświadczony środkowy pomocnik. Kovacić miałby wtedy z kim rozgrywać piłkę w środku pola, więc jeśli z Thiago Mottą plotki są prawdą, jestem za tym, żeby ten transfer doszedł do skutku. Na obronie chętnie zobaczłbym Rolando, chyba każdy pamięta jego grę w czarno-niebieskich barwach. I tak w środku obrony stworzyłby duet wraz z Andreollim. Jeśli chodzi o plotki związane z Kovacićem i jego przenosinami do Liverpoolu zgodziłbym się, ale pod jednym warunkiem, jeśli szeregi Interu zasiliłby Sterling.
Niestety są to tylko marzenia i skład w przyszłym sezonie nie będzie tak wyglądał. Patrząc realnie zarząd Nerazzurich sprowadzi graczy których większość będzie miała 30+ lat, lub sprowadzą kogoś młodego, oddadzą go na wypożyczenie i każdy o nim zapomni. Jeśli to co mówi dyrektor Udinese o tym iż Allan chce zasilić szeregi Interu okaże się prawdą, transfer tego gracza będzie plusem. Z kolei jeśli chodzi o Montoyę, nie powinien się pojawić w drużynie z Mediolanu. Jeśli Barcelona chce za zawodnika który prawie nie pojawia się na boisku 10 mln to jest to żart, w dodatku słaby. Co do przyjścia Perisicia jestem dość sceptycznie nastawiony, ponieważ skoro przeszedł z lepszej Borussi do słabszego Wolfsburga to znaczy, że nie jest aż tak dobry jak powinien. Następnym graczem który jest łączony z Interem jest Carrillo. No właśnie. Kim właściwie jest ten zawodnik? Pierwszy raz słyszę o takim piłkarzu. Dla tego transferu również wielkie nie. Czemu? Skoro zawodnik jest taki dobry to czemu jego obecny klub chce go sprzedać? Drugim argumentem, który przemawia do rozsądku jest podobny transfer jak ten rok temu, a mianowicie Ruben Botta. Przyznam szczerze, że gdy oglądałem filmiki na YouTubie z jego udziałem byłem zachwycony jego lewą nogą i tym jak potrafi grać. Pojawił się w końcu w ekipie z Mediolanu i co? Zagrał parę meczy, a następnie został wypożyczony. A teraz nikt nie wie co się z nim dzieje, czy gra, gdzie gra. Ciekaw jestem czy ktoś o nim jeszcze pamięta. Ale nie zapominajmy, że okienko transferowe to nie tylko kupowanie graczy, ale także ich sprzedawanie. Z obecnego składu Inter powinien się pozbyć Kuzmanovića, Obiego oraz Johnatana. Na liście znalazło się tylko trzech graczy, ponieważ Inter nie posiada zbyt szerokiej kadry.
Podsumowując sezon 2015/2016 będzie zależeć w dużej mierze od okienka transferowego, ponieważ jak na ten moment Inter nie posiada graczy którzy godnie mogliby zastąpić któregoś z zawodnika występującego w podstawowej jedenastce. Kłopotem poprzedniego sezonu było to, że mediolańczycy nie posiadali zbyt szerokiej ławki. Co nie pozwalało trenerowi dokonywać rotacji składu, i tak Inter przez cały sezon grał prawie tą samą wyjściową jedenastką. Co do transferów, nie można się spodziewać piłkarzy ze znanym nazwiskiem. Przede wszystkim zarząd powinien zacząć się spieszyć z zaklepywaniem piłkarzy, bo nasi rywale już się wzmacniają, a Inter do tej pory nikogo nie zdołał zakontraktować. Jeśli chodzi o miejsce w tabeli, patrząć optymistycznie powinna być lokata spokojnie zapewniająca mediolańczykom grę w Lidze Europejskiej, natomiast patrząc pesymistycznie będzie to walka o takie miejsce.
Mimo kiepskiej gry podopiecznych Manciniego kibice pokazują, że ich serca zawsze będą czarno-niebieskie. Co odróżnia nas od naszych rywali zza między? To, że mimo kryzysu jaki przeżywa klub kibice Nerazzurrich przybywają na stadion, dopingują swoich idoli z całego serca. To jest coś czego nam nikt nie zabierze. Nasza miłość do czarno-niebieskich barw. Miłość do Interu. FORZA!
Balcer566
Komentarze (0)