Jedyny, prawdziwy Ronaldo. R9 (41)

Ronaldo Luís Nazário de Lima, nazywany po prostu Ronaldo urodził się 22 września 1976 roku, a właściwie 18 września 1976 roku, w Rio de Janeiro. Brazylijczyk grał na pozycji napastnika. Jego pseudonim - Il Fenomeno - zdecydowanie oddaje wszystko, co można o nim powiedzieć. 14 lutego 2011 roku zakończył karierę piłkarską, cztery miesiące potem ostatni raz zagrał dla Canarinhos, jednak jego  karta historii nie może pokryć się kurzem, gdyż jest zbyt ważna dla futbolu. Dlatego postanowiłem ją trochę odświeżyć.

Cruzeiro

Pierwszy oficjalny klub Ronaldo to brazylijskie Cruzeiro, do którego trafił w marcu 1993 roku. Drużynie został polecony przez innego reprezentanta Brazylii – Jairzinho. Część praw do mającego ówcześnie 16 lat R9 kosztowała klub 50 tysięcy dolarów. Ronaldo został również zaproponowany brazylijskiemu gigantowi Sao Paulo, jednak Tele Santana, trener Tricolor Paulista nie skorzystał z oferty. Przez rok Brazylijczyk występował w drużynach młodzieżowych lub meczach towarzyskich do września. Odejście jednego z napastników Clube Celeste pozwoliło Ronaldo przebić się do pierwszego składu. 7 września 1993 roku zadebiutował w Lidze Brazylijskiej w spotkaniu przeciwko Corinthians i został podstwowym graczem swojego zespołu. Już tego samego miesiąca mógł zdobyć razem z drużyną pierwsze trofeum. W turnieju RECOPA Cruzeiro zmierzyło się z Sao Paulo, po dwóch remisach doszło do rzutów karnych. R9 swojej jedenastki nie wykorzystał, a Clube Celeste przegrało trofeum. Do końca Ligi rozegrał jeszcze 13 spotkań, w których strzelił 12 bramek, co dało mu trzecie miejsce na liście strzelców. Największą renomę przyniosło mu spotkanie z Bahii, kiedy to Cruzeiro pokonało przeciwnika 6:0, a 17-letni Ronaldo strzelił 5 bramek. Stał się 6. zawodnikiem w historii Ligi, który tego dokonał. Rekord został pobity dopiero w 1997 roku przez Edmundo, który strzelił 6 bramek.

http://www.youtube.com/watch?v=TAFHwsOq1sI

Skrót spotkania z Bahia.

[hide]

Wspaniałe występy zaowocowały powołaniem do kadry, jednak zarówno przeciwko Niemcom, jak i Meksykanom R9 nie pojawił się na boisku. Jednak nie tylko występy w lidze wpłynęły na powołanie, a także wspaniałe występy w Supercopa 1993, gdzie Ronaldo w 4 meczach zdobył 8 bramek. Pojawił się wtedy pierwszy przydomek Ronaldo – Matador Azur – Niebieski Zabójca, a słowo „matador” określające niezwykle skutecznego napastnika na stałe zagościło w studiach komentatorskich brazylijskich telewizji. Występy w Campeonato Mineiro powiększały sławę Il Fenomeno. W 18 spotkaniach 22 razy trafił do siatki i został królem strzelców, a jego Cruzeiro zdobyło tytuł mistrzowski.  W końcu 23 marca 1994 roku zaliczył debiut w reprezentacji przeciwko Argentynie. Co ciekawe, Ronaldo musiał występować jako Ronaldinho, gdyż w reprezentacji znajdował się już jeden Ronaldo. Pierwsza bramka dla Canarinhos przyszła 4 maja w meczu przeciwko Islandii, który Brazylia wygrała 3:0. W międzyczasie Cruzeiro za milion dolarów wykupiło całość karty Ronaldo i odpadło w 1/8 Copa Libertadores, jednak warta zapamiętania jest bramka R9 w meczu przeciwko argentyjskiej Boca Juniors, kiedy to przedrybrował całe boisko i zdobył bramkę.

http://www.youtube.com/watch?v=-QpTmIX6x0w

Bramka przeciwko Boca Juniors

Ronaldo dostał powołanie na Mistrzostwa Świata 1994, jednak nie wystąpił w żadnym spotkaniu. 7 sierpnia ostatni raz zagrał dla Cruzeiro w towarzyskim spotkaniu z Botafogo, w którym strzelił również swoją ostatnią bramkę. Zarząd poinformował, że za 6 mln dolarów Ronaldo przeprowadza się do PSV Eindhoven. Był to najdroższy transfer tamtych czasów. Matador Azur w barwach Cruzeiro rozegrał 46 oficjalnych spotkań w których do siatki trafiał 44 razy, a także 12 towarzyskich, w których zdobył 12  bramek.

http://www.youtube.com/watch?v=wNAFIOJHq8g

Bramki Il Fenomeno w Cruzeiro

PSV Eindhoven

Już w pierwszym sezonie gry dla PSV Ronaldo udowodnił, że był wart wydanych pieniędzy. W Eradivisie rozegrał 33 mecze i trafił do siatki 30 razy, co pozwoliło mu zostać nie tylko królem strzelców, ale także pierwszym od ponad siedmiu lat zawodnikiem, który zdobył w lidze 30 bramek. W tym samym sezonie Ronaldo zadebiutował również w europejskich pucharach, jednak mimo trzech bramek przeciwko Bayernowi Leverkusen PSV nie awansowało do dalszej rundy. W całym sezonie R9 wystąpił w 36 spotkaniach i strzelił 35 bramek. Niestety, na początku sezonu 1995/1996 Ronaldo doznał pierwszej poważnej kontuzji, która wykluczyła go z gry aż do rundy wiosennej. Po powrocie z rehabilitacji Il Fenomeno zagrał w 13 spotkaniach i zdobył 12 bramek. W całym sezonie udało mu się zdobyć 19 bramek w 21 meczach. Brazylijczykiem zainteresowała się wielka Barcelona, która wyłożyła za niego 19 milionów dolarów. PSV nie mogło odmówić. R9 dla klubu z Holandii zagrał w 57 spotkaniach i zdobył 54 bramki. Razem z drużyną triumfował w Pucharze Holandii.

http://www.youtube.com/watch?v=qTl78vnMayM

Bramki Ronaldo dla PSV

FC Barcelona

W Barcelonie Ronaldo zabawił bardzo krótko, bo zaledwie rok, choć wielu uważa, że był to najlepszy sezon w jego karierze. W Primera Division rozegrał 37 spotkań i strzelił 34 bramki, a plebiscyty FIFA i World Soccer Magazine pod koniec 1996 roku wybrały go najlepszym zawodnikiem świata. Zajął także drugie miejsce w walce o Złotą Piłkę. Przegrał ją o 1 punkt z Niemcem Matthiasem Sammerem. Z Barceloną wygrał Superpuchar Hiszpanii, Puchar Króla i Puchar Zdobywców Pucharów. W całym sezonie 1996/1997 zdobył 47 bramek w 49 spotkaniach. Po tym sezonie Ronaldo postanowił spróbować swoich sił w Mediolanie, a konkretniej w Interze. Nerazzurri za transfer Brazylijczyka musieli zapłacić najpierw 27 milionów dolarów za zerwanie kontraktu z Barceloną, a następnie 53 miliony dolarów za transfer do klubu.

http://www.youtube.com/watch?v=xDCjsxrGy5U

Najlepsze 10 bramek w Barcelonie

Inter Mediolan

Pierwszy sezon w Interze ułożył się dla Il Fenomeno bardzo dobrze. Razem z Mediolańczykami wygrał Puchar UEFA, został wicemistrzem kraju, a także zajął drugie miejsce w klasyfikacji strzelców. Pod koniec 1997 roku ponownie wygrał plebiscyt na najlepszego zawodnika na świecie FIFA i World Soccer Magazine, a także upragnioną Złotą Piłkę. Sezon 1998/1999 był w połowie zmarnowany przez kontuzję. W 1998 roku Brazylijczyk zajął drugie miejsce w plebiscycie FIFA i World Soccer Magazine, a także 3 według France Football, jednak powszechnie uważano, że Ronaldo nadal jest najlepszym zawodnikiem na świecie. W sezonie 1999/2000 i 2000/2001 Brazylijczyk pechowo dwukrotnie zerwał więzadła krzyżowe w prawym kolanie, przez co praktycznie ominął dwa sezony gry. W Mediolanie Il Fenomeno strzelił 59 bramek w 99 spotkaniach. Po Mistrzostwach Świata w Korei i Japonii Ronaldo został kupiony przez Real Madryt za 45 milionów euro.

http://www.youtube.com/watch?v=JFxPQ7_7cHc

Ronaldo w Nerazzurrich

Real Madryt

Debiut w drużynie z stolicy Hiszpanii z powodu kontuzji zaliczył dopiero 9 października wchodząc na ostatnie 30 minut spotkania 4. Kolejki przeciwko Deportivo Alaves. Minutę po wejściu, po dograniu od Roberto Carlosa strzelił swoją pierwszą bramkę dla Królewskich, a niecałe 20 minut później trafił do siatki po raz drugi. Real wygrał spotkanie 5:2, a Ronaldo zaliczył wspaniały debiut. Niestety, potem gra nie układała sie po myśli Brazylijczyka. Trafiały się okresy w jego grze, że przez ponad miesiąc nie mógł trafić do siatki, a dziennikarze zaczęli mówić o nadwadze zawodnika. Jednak w grudniu napastnik wszedł na właściwe tory i zaczął strzelać -najpierw w Pucharze Interkontynentalnym. W tym samym sezonie Ronaldo poraz trzeci wygrał plebiscyt na najlepszego piłkarza na świecie organizowany przez World Soccer Magazine, czego jeszcze nikt nie osiągnął. Podobnie było z plebiscytem FIFA. Rekord trofeum otrzymanych za plebiscyt FIFA wyrównał Zinedine Zidane. Ronaldo drugi raz zwyciężył także plebiscyt Złota Piłka i po raz pierwszy otrzymał Złotego buta dla króla strzelców Mistrzostw Świata, wygrał też jako trzeci piłkarz w historii i pierwszy po ponad 30 latach plebiscyt na najlepszego sportowca świata według BBC Sports Personality of the Year Overseas Personality. Wcześniej dokonali tego Eusébio w 1966 i Pelé w 1970 roku. Ronaldo zaczyna regularnie trafiać dla Realu Madryt. Udało mu się zdobyć dwa hat-tricki, z czego jeden na Old Trafford przeciwko Manchesterowi United w spotkaniu ćwierćfinału Ligi Mistrzów. W półfinale Real przegrał z Juventusem, jednak wygrał La Liga, a w decydującym spotkaniu przeciwko Athletic Bilbao Ronaldo strzela dwie bramki. Brazylijczyk zakończył sezon z 30 bramkami w 44 spotkaniach. Pod koniec roku R9 został piłkarzem numer 3 na świecie według Piłkarz roku FIFA.

http://www.youtube.com/watch?v=zA8JjzYMQOA

Ronaldo przeciwko Manchesterowi United

Sezon 2003/2004 zapowiadał się dla  Królewskich i Ronaldo wręcz idealnie. Królewscy mieli po 26. kolejkach La Liga przewagę 8 i 9 punktów kolejno nad Valencią i Deportivo La Coruña, byli też już w finale Pucharu Króla i walczyli o ćwierćfinał Ligi Mistrzów z Bayernem Monachium. Jednak niesamowity Real zgubił się już w 27. kolejce kiedy padł remis 1:1 z Racingiem Santander, a Ronaldo doznał kontuzji która wykluczyła go na 3 tygodnie, W tym czasie Real Madryt rozegrał 4 spotkania, rewanż z Bayernem Monachium w 1/8 Ligi Mistrzów, który Królewscy wygrali 1:0 i awansowali do 1/4 po bramce Zidane'a, następnie zremisowali mecz ligowy z Zaragoza 1:1, a kilka dni później po dogrywce przegrali finał Pucharu Króla również z Zaragozą 2:3, a kolejny mecz ligowy przegrywają z Athletic Bilbao 4:2 i z blisko 10 punktowej przewagi nad Valencią i Deportivo już prawie nic nie zostało. Na następny mecz wrócił już Ronaldo i Real wygrał z AS Monaco 4:2 w 1/4 LM, a Brazylijczyk strzelił 1 gola i sprokurował karnego którego wykorzystał Luís Figo. Następnie przyszła wygrana w ramach 31. kolejki La Liga nad Sevillą aż 5:1, a dwie bramki strzelił Ronaldo. Później nastąpiła seria niepowodzeń - Real przegrał rewanżowe spotkanie z AS Monaco 3:1 i nie awansował do półfinału Ligi Mistrzów oraz nie wygrał żadnego z ostatnich 7 spotkań La Liga. Drużyna z Madrytu zajęła 4. miejsce w tych rozgrywkach, a wygrała je Valencia mając 7 oczek przewagi nad Realem. Il Fenomeno został Królem strzelców La Liga mając 24 gole w 32 meczach, a w całym sezonie strzelił 31 bramek grając 48 spotkań. W sezonie 2004/2005 Realowi nie udało się zdobyć żadnego tytułu, a dobry początek dla Ronaldo zaprzepaściła kontuzja, która ponownie wykluczyła go z gry. Przez cały sezon udało mu się zdobyć 15 bramek w 27 spotkaniach. Już w sezonie 2006/2007 Milan chciał kupić R9 za 18 milionów euro, jednak transakcja nie doszła do skutku. Brazylijczyk jednak popadł w konflikt z ówczesnym trenerem Realu Madryt Fabio Capello i był zaledwie rezerwowym w jego drużynie. W zimowym okienku transferowym przeniósł się do Mediolanu, tym razem jednak do drużyny Silvio Berlusconiego za 7,5 miliona euro.

http://www.youtube.com/watch?v=ULN9iznolw8

Kompilacja o Ronaldo w Realu

AC Milan

Oficjalnie do Milanu trafił 30 stycznia 2007 roku, a zadebiutował w spotkaniu przeciwko Livorno. Pierwsze bramki zdobył w spotkaniu ze Sieną, a także zaliczył asystę. Do końca sezonu wystąpił w 13 spotkaniach i zdobył 7 bramek. W następnym sezonie wygrał Superpuchar Europy i Klubowe Mistrzostwa Świata. W sezonie 2007/2008 w wyniku kontuzji rozwiązał kontrakt z Rossonerri. W Milanie rozegrał 20 meczy i strzelił 9 bramek. Wystąpił tylko w meczach ligowych.

http://www.youtube.com/watch?v=lvEMB7XGmGI

Wszystkie bramki Ronaldo dla Milanu

Corinthians

Podczas rehabilitacji Ronaldo trenował z Flamengo, jednak 9 grudnia 2008 roku napastnik przeniósł się do lokalnego rywala drużyny z Rio de Janeiro – Corinthians. Pierwsze spotkanie w nowym zespole rozegrał 4 marca 2009 roku, pierwsze bramki zdobył cztery dni później w meczu z Palmeiras Sao Paulo. Do tej pory w barwach Corinthians São Paulo rozegrał 38 spotkań i strzelił 23 bramki, 10 spotkań i 8 bramek w Campeonato Paulista zostając najlepszym piłkarzem tych rozgrywek, 8 spotkań i 3 bramki biorąc udział w turnieju o Puchar Brazylii i 20 spotkań i 12 bramek w rozgrywkach ligowych Campeonato Brasileiro.

Następny sezon nie był już tak udany dla Ronaldo. Jego zespół odpadł z Campeonato Paulista, Copa Libertadores w 1/8 po porażce z Flamengo. Brazylijczyk w tych rozgrywkach zdobył 6 bramek w 16 meczach.  Ronaldo na 38 kolejek rozegrał tylko 11, a liczne kontuzje, między innymi łydki i uda nie pozwoliły mu na wejście w rytm meczowy. W całym sezonie 2010 we wszystkich rozgrywkach Ronaldo rozegrał tylko 26 spotkań, strzelił 12 goli i dorzucił do tego 6 asyst. Il Fenomeno w barwach Corinthians przez 2 sezony zdołał rozegrać 65 spotkań, strzelić 35 bramek i zaliczyć 11 asyst. Potem zakończył karierę i został dyrektorem sportowym Koryntian. Powodem zawieszenia butów na kołku było odpadnięcie jego klubu z rozgrywek Copa Libertadores oraz konflikt z kibicami klubu, ale przede wszystkim problemy zdrowotne, które miały duży wpływ na jego podatność na kontuzję oraz na nadwagę. Napastnik cierpi na niedoczynność tarczycy, chorobę, która spowalnia metabolizm organizmu.

http://www.youtube.com/watch?v=vEI1jBfX7WA&feature=related

Ronaldo w Brazylii

Sukcesy Ronaldo:

Klubowe

Cruzeiro

Campeonato Mineiro : 1993

PSV Eindhoven

Puchar Holandii : 1995/1996

FC Barcelona

Superpuchar Hiszpanii : 1996

Puchar Hiszpanii : 1996/1997

Puchar Zdobywców Pucharów : 1996/1997

Inter Mediolan

Puchar UEFA : 1997/1998

Real Madryt

Puchar Interkontynentalny : 2002

Mistrzostwo Hiszpanii : 2002/2003 2006/2007

Superpuchar Hiszpanii : 2003

Superpuchar Europy : 2002

AC Milan

Superpuchar Europy : 2007

Klubowe MŚ : 2007

Corinthians São Paulo

Campeonato Paulista : 2009

Puchar Brazylii : 2009

Reprezentacyjne

Mistrzostwo Świata : 1994

Wicemistrzostwo Copa America : 1995

Brązowy medal Igrzysk Olimpijskich : 1996

Copa América : 1997

Puchar Konfederacji : 1997

Wicemistrzostwo świata : 1998

Copa América : 1999

Mistrzostwo Świata : 2002

Indywidualnie

Król strzelców Supercopa Libertadores : 1993 (8 goli w 4 meczach)

Król Strzelców mistrzostw stanu Belo Horizonte Campeonato Mineiro : 1994 (22 gole w 18 meczach)

Król strzelców Ligi Holenderskiej : 1994/1995 (30 goli w 33 meczach)

Złota Piłka France Football II miejsce : 1996 (Wyprzedził go o I punkt Matthias Sammer)

Piłkarz Roku FIFA I miejsce : 1996 (Najmłodszy laureat w historii)

World Soccer Magazine I miejsce : 1996 (Najmłodszy laureat w historii)

Król strzelców Ligi Hiszpańskiej : 1996/1997 (34 gole w 37 meczach)

Najlepszy piłkarz Ligi Hiszpańskiej : 1996/1997

Najlepszy napastnik Ligi Hiszpańskiej : 1996/1997

Najlepszy obcokrajowiec Ligi Hiszpańskiej : 1996/1997

Król strzelców Pucharu Króla : 1996/1997 (8 goli w 5 meczach)

Wicekról Strzelców Pucharu Zdobywców Pucharów: 1996/1997 (5 goli w 7 meczach)

Najlepszy piłkarz w finale Pucharu Zdobywców Pucharów : 1997

Wicekról Strzelców Copa America : 1997 (5 goli w 6 meczach)

Najlepszy piłkarz Copa America : 1997

Najlepsza jedenastka Copa America : 1997

Złoty But : 1997 (34 gole w 37 meczach)

Złota Piłka France Football I miejsce : 1997 (Najmłodszy laureat w historii)

Piłkarz Roku FIFA I miejsce : 1997

World Soccer Magazine I miejsce : 1997

Srebrny Onze magazynu Onze Mondial I miejsce : 1997 (Najmłodszy laureat w historii)

Wicekról strzelców Ligi Włoskiej : 1997/1998 (25 goli w 32 meczach)

Wicekról strzelców Pucharu UEFA : 1997/1998 (6 goli w 11 meczach)

Najlepszy piłkarz w finale Puchar UEFA : 1998

Najlepszy piłkarz Ligi Włoskiej : 1997/1998

Najlepszy napastnik Ligi Włoskiej : 1997/1998

Najlepszy obcokrajowiec Ligi Włoskiej : 1997/1998

Najlepszy piłkarz Mistrzostw Świata Złota Piłka I miejsce : 1998

Najlepsza jedenastka Mistrzostw Świata : 1998

Trzeci strzelec Mistrzostw Świata (Brązowy But) : 1998 (4 gole w 7 meczach)

Najlepszy piłkarz Europejskich Pucharów : 1997/1998

Najlepszy napastnik europejskich pucharów : 1997/1998

Złota Piłka France Football III miejsce : 1998

Piłkarz Roku FIFA II miejsce : 1998

World Soccer Magazine III miejsce : 1998

Król Strzelców Copa America : 1999 (5 goli w 6 meczach)

Najlepsza jedenastka Copa America : 1999

Najlepszy piłkarz Mistrzostw Świata Złota Piłka II miejsce : 2002

Najlepszy piłkarz w finale Mistrzostw Świata : 2002

Najlepsza jedenastka Mistrzostw Świata : 2002

Król strzelców Mistrzostw Świata (Złoty But) : 2002 (8 goli w 7 meczach)

Najlepsza jedenastka UEFA : 2002

Najlepszy piłkarz Pucharu Interkontynentalnego (Toyota) : 2002

Złota Piłka France Football I miejsce : 2002

Piłkarz Roku FIFA I miejsce : 2002

World Soccer Magazine I miejsce : 2002

Srebrny Onze magazynu Onze Mondial I miejsce : 2002

Najlepszy sportowiec świata według BBC Sports Personality of the Year Overseas Personality : 2002

Wicekról strzelców Ligi Hiszpańskiej : 2002/2003 (23 gole w 31 meczach)

Najlepszy obcokrajowiec Ligi Hiszpańskiej : 2002/2003

Piłkarz Roku FIFA III miejsce : 2003

Król strzelców Ligi Hiszpańskiej : 2003/2004 (24 gole w 32 meczach)

Wicekról strzelców Mistrzostw Świata (Srebrny But) : 2006 (3 gole w 5 meczach)

Najlepszy strzelec w historii Mistrzostw Świata: (15 goli w 19 meczach)

Golden Foot (nagroda za całokształt kariery dla piłkarza powyżej 29 roku życia) : 2006

Piłkarski Oskar w kategorii Mistrz nad Mistrzami w Serie A : 2008

Najlepszy piłkarz Campeonato Paulista : 2009