Derby Mediolanu - czyli jak pisze się historia? Początek derbów Mediolanu - od czego się zaczęło? (0)

Derby Mediolanu - czyli jak pisze się historia? Początek derbów Mediolanu - od czego się zaczęło?

W obecny czasie koronawirusa i wszelkich problemów z tym związanych postanowiliśmy przypomnieć derby Mediolanu i ich historię która często niczym ruletka francuska potrafiła zaskakiwać obserwatorów swoją zmiennością i dramaturgią. Derby w Mediolanie, w których Milan i Inter wybiegają na boisko, nazywane są również derby della Madonnina, od słynnego posągu z widokiem na katedrę. Jest to jeden z meczów budzący najwięcej emocji w całym włoskim futbolu głównie dlatego, że to Inter Mediolan i AC Milan od zawsze dysponowały największymi gwiazdami światowego formatu. Podobnie jak wszystkie stracittadine (derby), między Milanem a Interem przez długi czas reprezentowały dwie twarze miasta: przez długi czas Mediolan był zespołem ludzi pracy, zaś Inter - burżuazji i arystokracji. Dlatego pseudonimy Rossoneri zostały zainspirowane światem robotniczym i podmiejskim: casciavit (śrubokręty), tramvee (tramwaje, ponieważ do San Siro pojechali transportem publicznym). Przeciwnie, pseudonimy Nerazzurri przypominały świat bogatych: bauscia (opinia), mutureta (motocykl, ponieważ mieli środki transportu, aby pojechać na stadion i obejrzeć mecz). Ten ostry kontrast klasowy zanikł w latach sześćdziesiątych z powodu silnych zmian społecznych, które pociągnęły za sobą Mediolan, ale starożytna rywalizacja między klubami piłkarskimi pozostała nietknięta i trwa do dziś. Derby w Mediolanie to wydarzenie budzące zainteresowanie wszystkich fanów piłki nożnej: wysokie przygotowanie taktyczne i poziom zawodników przyciąga widownię z całego świata. AC Milan i Inter są zespołami o czym niewiele osób wciąż pamięta, jednymi z niewielu europejskich drużyn, które wygrały Ligę Mistrzów UEFA, Puchar Interkontynentalny i Klubowe mistrzostwa świata FIFA.

Inter Mediolan - AC Milan: Mecze Historyczne

Rywalizacja między Interem a AC Milan sięga czasów narodzin zespołu Neroazzurra, który powstał z inicjatywy grupy osób z szeregów Milan Football and Cricket Club. Pierwsze derby Mediolanu to mecz sparingowy który miał miejsce 18 października 1908 roku, kończąc się zwycięstwem AC Milan 2-1. Później drużyny spotykały się wiele razy w których raz jedna a raz druga drużyna wygrywała w zależności od siły składu w danym czasie. Lata sześćdziesiąte były spektakularnym czasem dzięki obecności dwóch mistrzów, takich jak Rivera i Mazzola. Mazzoli przypisuje się rekord najszybszego gola w meczach pomiędzy rossoneri i Neroazzurri: podczas derbów w 1963 Mazzola zdobył bramkę zaledwie 13 sekund od pierwszego gwizdka sędziego. Przechodząc do lat osiemdziesiątych, dekadę zapamiętano przede wszystkim dlatego, że przez dwa sezony z rzędu AC Milan i Inter nie rywalizowali w meczach derbowych między sobą. AC Milan przeżywał w tamtym czasie  mroczny moment ze względu na spadek do Serie B związany ze skandalami piłkarskimi, w których brał udział klub. W latach dziewięćdziesiątych oba kluby wróciły na szczyt tabeli ligowej. W sezonie 1993-94 miał miejsce jeden z najbardziej emocjonujących derbów w którym to Inter stracił bramkę na 2-1 w 89 minucie spotkania, przegrywając ten mecz. W latach 2003-2004 odbyła się kolejna pamiętna stracittadina. W drugiej połowie do 55 minuty Inter dominował z wynikiem 2 do 0, ale Milan podniósł się i zwyciężył, bramki zdobyli wtedy: Tomasson, Kaka i Seedorf w 85 minucie. W sezonie 2010-11  Milan i Inter walczyli o mistrzostwo. W derbach na kilka kolejek przed zakończeniem ligi AC Milan prowadził zaledwie dwoma punktami przewagi nad Interem, więc zwycięstwo neroazzurri zmieniłoby sytuację. Ostatecznie Milan wygrał trzema bramkami: dwie Pato - pierwsza zaledwie kilkadziesiąt sekund od pierwszego gwizdka i jedna Cassano. Ze względu na swój międzynarodowy prestiż i popularność AC Milan i Inter zawsze przyciągały wielkie nazwiska do swoich drużyn. Należy wspomnieć, że było również wielu graczy którzy nosili obie koszulki: Meazza, symbol Interu, przez pewien czas nosił koszulkę Rossoneri. Podobnie jak Roberto Baggio, Balotelli czy Andrea Pirlo. Na szczególne wyróżnienie zasługuje Fulvio Collovati, który dorastał w młodości w AC Milan i był bardzo blisko pierwszego zespołu, po spadku zdecydował się przejść do Interu Mediolan. Relacje tego piłkarza z kibicami nie były mówiąc delikatnie najlepsze w pewnym momencie został nawet zaatakowany kamieniem rzuconym przez kibica jego zespołu. Dlatego mistrz wolał porzucić Rossoneri i dołączyć do szeregów Neroazzurri.