Jak gra Benfica? Analiza taktyczna portugalskiej drużyny (12)

Benfica w tym sezonie jest liderem ligi portugalskiej, zakwalifikowała się do 1/8 finału LM jako zwycięzca grupy przed PSG oraz Juventusem. W czym tkwi sekret tak fantastycznej postawy w tym sezonie? Jej sposób grania w systemie 4-4-2 jest wręcz imponujący, a do tego fantastycznie zorganizowany przez trenera Rogera Schmidta.

Pressing

Największą siłą drużyny z Portugalii jest w tym sezonie agresywny oraz zorganizowany pressing. Głównym systemem jest 4-4-2 lecz w fazie pressingu zmienia się on na 4-1-3-2 zmuszając drużynę przeciwną do gry szeroko. Gdy piłka zostaje zagrana do jednego z bocznych obrońców lub wahadłowych, momentalnie Portugalczycy poruszają się w kierunku piłki i mocno naciskają na przeciwnika.

Kluczowe są tutaj dwie kwestie, a mianowicie gdzie znajduję się piłka oraz przeciwnicy. Pierwszą z nich jest sytuacja gdzie piłka zagrywana jest do boku boiska, wówczas zawodnicy Benfiki zamykają możliwość podania do najbliższego partnera drużyny przeciwnej. W ten sposób praktycznie uniemożliwiają krótkie podania i zmuszają do wybicia piłki przed siebie w kierunku napastników.

Gdy jest podejmowana próba dłuższego podania wówczas obrońcy Benfiki bardzo wysoko podchodzą pod swojego przeciwnika i bardzo często te pojedynki główkowe wygrywają. W ten sposób uniemożliwiają przyjęcie piłki oraz obrócenia się z nią w kierunku bramki. Ogólnie rzecz biorąc są nastawieni na jak najszybsze odebranie piłki poprzez swoją agresywność oraz intensywność.

Bez względu na to jak intensywnie drużyna gra w odbiorze piłki, najważniejszą kwestią dla nich jest, aby byli w ciągle zwartym kompakcie.

W środku pola utrzymują pionowy kształt formacji. Poruszając się wąsko w kierunku piłki odpuszczając całkowicie drugą stronę boiska. Ich celem jest zamknięcie luk, aby uniemożliwić drużynie przeciwnej przejścia i pozwolenie na swobodną grę. W ten sposób dwóch środkowych pomocników jest zawsze blisko siebie, aby zamknąć linie podań.

Jednak, aby zmusić środkowych pomocników przeciwnika do cofnięcia piłki do linii obrony, skrzydłowi Benfiki ustawiają się bardzo często bokiem skierowanym do środka, aby blokować podania do bocznych obrońców. W konsekwencji jeżeli ta taktyka zadziała jeden ze środków pomocników jest zaangażowany do pressingu zewnętrznego sektora boiska. Jest to niezwykle istotna kwestia w taktyce Rogera Schmidta.

Defensywa

W fazie defensywnej portugalska drużyna stara się utrzymywać jak najwyżej linię obrony. Podobnie jak w przypadku pressingu w środku pola starają się zmusić przeciwną drużynę do zagrania piłki do tyłu, skracając w ten sposób pole gry. Środkowi obrońcy pozostają w środkowej strefie co pozwala im się skupić głównie na kontrolowaniu linii obrony. Czasami jeden z środkowych obrońców wychodzi ze strefy, aby wywrzeć presję na zawodnika drużyny przeciwnej gdy piłka znajduje w bocznej rejonach boiska.

Ogólnie rzecz biorąc linia obrony jest ustawiona strefowo w ostatniej tercji boiska w momencie pressingu na przeciwnika. To pomaga nie tylko bronić przestrzeni, ale i wymusza wyjście wyżej z pod własnej bramki. Jest to kolejny aspekt, który wyróżnia filozofię gry Rogera Schmidta.

Budowanie akcji

Główną siłą Benfiki jest ich intensywny pressing oraz kliniczne wyprowadzanie kontrataków. Bardzo szybko starają się przejść z fazy posiadania do ataku nawet kosztem straty piłki. W budowaniu akcji ich celem jest znalezienie szeroko ustawionych bocznych pomocników, którzy maja za zadanie poruszanie się miedzy liniami lub Rafe Silvę. Gdy tylko uda się im odpowiednio zagrać piłkę, rozpoczynają swój szybki atak w kierunku bramki przeciwnika. Gdy tylko jeden z pomocników może przyjąć piłkę miedzy liniami to napastnicy biegną w kierunku bocznego sektora boiska, aby skupić na sobie uwagę, a jednocześnie tworząc szanse do podania na drugą stronę boiska.

Wykończenie Akcji

W przypadku gdy przeciwnik postanawia się głęboko cofnąć i wyczekiwać na swoje szanse wówczas napastnicy zespołu z Portugalii są ustawieni wąsko, a boczni obrońcy wychodzą dużo wyżej, a Chiquinho często cofa się tworząc formację 3-1 z tyłu.

W fazie budowania ataku Benfica często decyduję się na rozgrywanie piłki środkiem. W tym przypadku zależy im na bardzo szybkim rozgrywaniu miedzy pomocnikami, a napastnikami, szukając w ten sposób luk w ustawieniu grając na jeden kontakt.

Kiedy decydują się na rozgrywanie piłki w bocznych sektorach napastnicy zbiegają na skrzydło aby stworzyć przewagę. Jednym z najczęściej powtarzającym się schematem jest podłączanie się do akcji bocznego obrony Alexa Grimaldo, który świetnie sobie radzi z wprowadzeniem piłki w pole karne za pomocą dryblingu lub dośrodkowania. Jeśli chodzi o dośrodkowania, są one zazwyczaj silne oraz na niskim pułapie wysokości miedzy bramkarzem, a obrońcami. Wówczas napastnicy szukają sobie miejsca, żeby dobiec do piłki i uderzyć.

Podsumowując, największą siłą Benfiki jest pressing w fazie bez posiadania piłki oraz gdy dochodzi do straty, gdzie szybko odbudowują swoją formację. W fazie budowania ataku wielokrotnie zamieniają się miejscami tworząc przewagę. Dlatego lubią grać na małym obszarze wieloma graczami obok siebie.